Ако малку размислиме, може да се види дека сообраќајот на главната улица би можел многу полесно да функционира со неколку едноставни решенија. Столпчињата што се поставија за да не се паркира лево и десно имаат добра намера, но можеби би биле поефикасни ако се постават по средината на улицата.

На тој начин, возачите едноставно не би имале каде да запрат кога ќе им текне, бидејќи со самото запирање би се блокирал целиот сообраќај од центарот до автобуската станица. Кога тоа се знае однапред, повеќето би размислиле двапати пред да застанат, а сообраќајот би течел многу помазно.

Покрај столпчињата, на одредени делови од улицата би било убаво да се оформат минијатурни булевари, поделени со ивичњаци. Таквото решение не само што визуелно би го разубавило просторот, туку и јасно би го насочувало движењето на возилата. Дополнително, на тие разделни појаси би можело да се засадат цвеќиња и ниски дрвја, со што центарот би добил попријатен и позелен изглед, а воедно и чувство на уреденост.

Исто така, ако се воведат неколку еднонасочни улици, движењето низ селото би било многу побрзо и поуредно. Нема постојано чекање, нема судирање на возила од различни насоки, а и возачите полесно би знаеле каде и како да се движат.

Сè на сè, со малку поинаква организација може да се добие многу – помалку нервози, побрз сообраќај и поуреден центар, без некои големи и скапи интервенции.